Hayat ince bir cizgi bir adim ötesini düsünmek bile ürpertici...Ciddi ciddi tüm yasanmisliklar geliyor insanin aklina.
Önce sevdiklerin bir bir, konusmak iyi dileklerini duymak istiyor insan, sonra kirdiklarin geliyor aklina keskeler basliyor pesi sira... " bu birsin olmayacak bunlar" la baslayan cümleler tamamliyor düsüncelerini.
Daliyorsun uzaklara ertelediklerin hep aklinda, degmezmisler devam ediyor...Yada sunuda yapasaydim n´olurdu sankiler...
Bir omuz istiyorsun yaninda, bir yürek olsun seninle atan, sonra ellerini simsIKI tutan.Gözlerine baktiginda seni ne kadar düsündügünü anlatan....Dokunmaya bile kiyamayan....
Birden hircinlasiyor insan "ne olurdu söyle olsaydi"lar..
Cocuklasiyorsun bu kez, basin oksansin "buda gecicek" temennileri olsun kulaginda, atlaticaksin , atlaticaz.
Insan kocaman bir cocuk aslinda bazen kendinden emin büyümüs edalarinda, bir cok seye gögüs gererken bir yandan hala sevilip korunmaya basi sIKIstiginda sirtini yaslayabilecek birine ihtiyac duyan.
Bazen kücük hayallerim di oyuncagim. el degmesin istedim, cünkü onlardi sadece benim olan...
Bazen elma sekeri tadinda yasananlar, bir daha yasayasi gelsede, hep o tad damaginda kalan.Bazen pamuk helva gibi dertler kocaman görünüp sIKIStirsan bir avuc icini dolduran.
Elma sekerinin tadindan, pamuk helvanin kabarikligindan hep pay cikardim kendime...
Ne o tad, ne o ihtisamli görünen dertler sürekli.
ikisinide sindirdikten sonra benliginde kalan seker taneleri, onlari nasil islerde yön verirsen hayatinda o tadi alan....
Bazen gücü yetmiyor insanin bazi seylere, savasta beyaz bayragi kaldiran tarafta olsan....
Hayat devam ediyor!!!
Gizem_Mechul
Dün gecenin bir yarisi konustum seninle saatlerce,
her biri ates parcasi göz damlalari sahitti geceme, anlattiklarima...
Belki vakit bulupta konusamadiklarimizi anlattim sana, belki anlatsamda anlam veremeyecegin cümlelerle anlatmaya calistim beni sana....
Üzüntülerimi anlattim bir bir kirilganliklarimi, kirilmisliklarimi.
Beni acitanlari belkide benim yanlislarimi, haketmediklerimi,hakettiklerimide anlattim, nasil yalniz oldugumu....
Nasil bir dost oldugunu anlattim kendi kendime, sahte gülücüklerle, sahte sözlerle degildi sohbetlerimiz.
Kendimizin bile inanmadigi iltifatlar yoktu cümlelerimizde...
Adam gibi adam ve candan iki dost oldugumuzu anlattim tüm gece karanliga,
Sözde birgün gelip tükensekte gönülde nasil devam edecegini anlattim bu sevginin....
gizem_mechul
Kac bakalim kendinden
Kac!!!kacabilirsen benliginden, ruhundan, nede kolay geldi kacmak hayallerinden...
Zannettinmi kurtulustu bu kacis o masum hislerden.
Birakir mi dersin benligini kaplayan o sevgi dolu gözler...
Bakar belki bir süre ardin sira, sonra baska hayaller girer bir bir benligine, uzaktan ah etmekle kalirsin,
bu kacislarin sana hic birsey kazandirmadiginida görürsünde giden GIDER!!!
Bir tebessümle kalirsin iste gülen gözlerdeki bir bakisla, bir hayalle kalirsin durmadan ayni isteklerin pesinde...
Bir bir örersin duvarlarinida gecit vermezsin sevip sevilene...Sakin ah etme deli gönlüm kendin bictin bu kefeni bu bedene...
Rahatim böyle iyiyim nidalari yankilaniyor sanki kulaklarinda...dinlemeye devam et o icindeki yalniz zavalliyi...
Zavalli bir yürek oldugunu kabul etmiyor degil mi!!!Nasil etsin, nasil yiksinki bu bedene ördügü duvarlari...Mutsuz etmek degilmi tek temenni ve arzusu.
Divane olup gezsende hapsetmissin bir kere cicek bahcesi gönlünü...Rengarenk ciceklere nasil kiyarsin ey divane gönül;bak tomurcuk tomurcuk acmislar, gül kokulu, gölgeler düsürme bu masum filizlere...
Ölümün üzerinden seneler gecti babam
yinede haykiriyorum seni seviyorum, cok özledim BABAM
Sana o kadar ihtiyacim var ki o sicacik bakislarina, saclarimda dolasan ellerine....
Ben sana doyamadim BABAM pek bi erken biraktin bizleri hayatin acimasiz
pencesine ama hep senin kizin oldum BABAM yikilmadim, egmedim nagmerde
karsi basimi, kirmadimda kimsenin kalbini, bizi emanet ettigin
emanetine iyi baktim BABAM...
Seni hala cok özlüyorum BABAM
Tütün kokan ellerinin kokusu hala burnumda, gögsüne basimi yasladigimda
ölümüne neden olan cigerlerindeki o illetin sesi hala kulaklarimda.
Ahhh BABAMMM
yanimda olsan yine sirnassam yanina , gülsen yine biyik alti yavrum desen kucaklasan birakmasan bir daha...
Ellerini özledim BABAM tütün kokan ellerini.
Kirmak kirilmak ...üzmek üzülmek öyle kolay ki...
yada insanina göre degisiyormu dersiniz...
Kalbim belki kirilir ama dilim bunu dile getirmez bilemem neden, agirmi gelir acaba bana karsimdakini kirmak..kirabilme ihtimali olmasi bile üzer iste
Tek kirilan ben olayim der insan bazen...yüregi güzelimi kirmayim...
Yüregi güzelimi kirmayim......
Cok sevildi belki ama birgün sevmeyi denedi...
Hayal kirikliklarinin olmamasiydi temnnisi, delilerce sevip sevilmekti bütün arzusu.
Acemiydi, ürkek ve korkak, yipranmaktan yanlislardan uzak olmak istedi adim adim karis karis tanimak istedi yüregini ellerine birakmak istedigi kisiyi...
Sevgi emek isterdi, sabir ve metanet, öyle degildi belki bu zamanda sevgi;
Gördüm, konustum, begendim; hadi seni seviyorumla baslayan cümleler dökülmeliydi dudaklarindan...
Olmadi , ürkek dogasinda yoktu bu acelecilik, bir tohum attiysa yüregine filizlenecegi zamani seve seve sindire sindire beklemeliydi...
Ki;
Bir gün bir hikayeyle uyandi rüyadan,
Bu sari, yesil ve kirmizinin hikayesiydi," bu hikayede kim hakli "sorusuna "kimin hakli oldugunu bilmiyorum ama sariya acidim" diyebildi sadece. Hikayedeki sarinin kendi oldugunu ögrenmekle ayri bir cöküs yasadi benliginde, basini günese cikarmaya calisan filiz soldu bir an yüreginde, kelimeler dügümlendi bogazina.
Kücücük bir kafese konmus kus misali cirpindi yüregi, o an orda olmamaliydi.Bir o yana bir bu yana carpti durdu birkac dakika; agzindan dökülen sözcükler kifayetsiz kaldi hissettiklerinin yaninda.
Yanlis anlayan oymus meger, yanlis duyup baglanmakmis yanlis olan...
Kendine iyi bakla biten bikac cümleydi bu masala nokta koyan,
oysaki o nokta konusmaya degil yüregine yazdigi cümlelere atilan soru isaretlerinin baslangiciydi.
Bu kadarmiydi?
Yalanmiydi hersey?
Böyle bitmeye mahkummuydu?
Korkulari dogrumu cikmisti?
Güvenmekte hata mi etmisti?
Yinemi hayal kirikliklarina gebeydi bu yürek?
Daha fazla konusmanin bir alami yoktu, zaten insanlar kendi secimlerini kendileri yapardi...
Bu masalda mahkumdu belki bitmeye, yüreginde bircok seyide bitirmeye...
Cekip gitmeliydi belki buralardan, bütün sevdiklerini ardinda biraktiginin üzdügünün farkina bile varamadan.
Careydi belki onun icin bir daha sevmeyecekti, bir daha sevda tohumlari ekmeyecekti yüregine, bir daha hayal görmek istemedi...
Belki birgün döndü ama buruk ve küskün sevdaya.Artik sevmeyecekti sevildigini bilsede.
Demir parmakliklar ardina atti yüregini, her cirpinisinda avutmak bastirmak icin gardiyan dikti yüreginin basina; eski sevda tomurcuklarini....
Arkadasa olan sevgisi ve dosta olan güveniyle devam edicekti yasamaya.
SEVDA TOHUMLARINI SALARAK RÜZGARA....
GizeM_MecHuL
Ne sevdalar gördü bu yürek ...diyemeyecegim.....
ne sevgiler gördü ugruna göz yaslari dökülen, ne dostluklar gördü cani yandiginda canimin yandigi ve ne gözler gördü sevgiyle bakan...
ama sevda görmedi be bu yürek ..
iste bu mu sevda derken yine duvara carpan bir gönül, tamamdir dediginde hep burkulan bir yürek...
Ama hep sevdi bu yürek
Herseye
Karsi...
Ragmen...
yinede...
sevdi bu yürek....
SEvmeyede devam edecek belki sevdayi yasayamayacak belki aski taniyamayacak ama herseye ragmen sevecek...
Arkadasini sevicek...Dostunu sevicek..
Canini sevicek can dediklerini...
Hayati sevicek...Gülmeyi sevicek, güldürmeyi...
aglamayi sevicek, aglayan sevdikleriyle...
yasami sevicek, yasanilasi oldugunu bildigi icin....
Hüznü sevicek,gözümden her defasinda ürkek göz yaslarini düsürdügü icin...
Yalnizligi sevicek, her defasinda dostun arkadasin sevdiklerimin kiymetini bildirdigi icin....
Bulutlari sevicek , o damlalarini düsürürken bagrindan, göz yaslarima karistigi icin..
Topragi sevicek, Kosulsuz ,beklentisiz, hep dostane bizi kucakladigi icin...
GizeM_MecHuL
Bir gün giderler
Ardi sira bakmadan neler biraktiklarini farkina varmadan...
ayaklari götürür yeni bir hayatin yeni bir günün heyecaniyla ardi ardina atar adimlarini...
oysa biri vardir belki ardinda, ardi sira bakan gözleri dolu dolu,
"dur" demeye "kal" demeye gücü kalmayan.
Sadece baka kalir o arkada kalanin yüregi büyür sigdiramaz hale gelir icinde
her an patlamaya hazir bir volkan misali
ama giden bundan habersiz her adimi yüregine basa basa gider ardi sira kalanin,
her adimda bir ah daha ceker her adimda bin damla göz yasi akitarak bakar pesi sira...
sözcükler dügümlenir icine sigmayan cümlelerii sarfedemeden
Güle güle der pesi sira hersey gönlünce olsun hersey....
unutma der unutulmayacaksin cünkü...
günler gecer ardin sira bakislarda biter
kendini kandirir git iste ne halin varsa gör" NE HALIn VARSA GöR"
der ici kan aglarken ..
kanadi kirik kus misali kalir ardi sira dönüp bakarmi bir kez daha,
sakaydi bu gecicek simdi gelip gülümsicek ve biticek bu kabus....
Ama giden ardi sira bakmaz bile hayat onun icin devam eder her gün bir öncekinden güzel ve eglenceli belki bilmez ardi sira kalanin mutluluk oyunlari oynadigini...
Ardi sira kalinmayacak arkadasliklara....
Önemsedigim kadar önemsendigimi sanmak en büyük aptalligim olsa gerek....
GizeM_MecHuL
Sessiz dünyamdaki sessiz cigliklarda bogulmaya basladim
mutsuz oldugum icin insanlari mutsuz etmekten bile korkar oldum..
en sevdigim benim icin en degerli insanlari bile kendimden uzaklastirir oldum. Bunun cözüm oldugunu sanmakla hata yaptigimi yalniz kaldikca anlar oldum
neden korkuyorum böylesine hayattan kendime soruyorum
neden bu kadar güvensiz olmaya basladim..
cokmu yordun be fani dünya beni?
cok mu yüklendin bana?
cok mu acittin canimi..:?
evet ben cok yoruldum sevginin büyüsünün her defasinda canimi acitmasindan yoruldum artik
hayat yasanilasi herseye ragmen derim hep ama yasadiklarimi kaldiramaz oldum...
sanki dört duvar icine hapsettim kendimi...mutsuzlugum ürker diye korkuyorum sanki
mutsuz insanlar görmek istemiyorum her insan gülsün herkes sevsin doyasiya
ben sessiz dünyama hapsetmisim kendimi sizler etmeyin
Hayat;
Cokk sey düsündüren hakkinda cokk sey anlata bilecegim bir kelime..
Hayat iste egrisiyle dogrusuyla, güzeli cirkini, gami kederi, nesesi hüzünü ve hastaligi sagligiyla...
Her zaman istenildigi gibi yasanmasada hepimizin idealleriyle, hayalleriyle, umutlariyla süsledigi bir ömür, diyorum ki bazen kendime cok mu sey istiyoruz, cokmu hayaller dünyasinda geziniyoruz yada umutlarmi bizi yasatan.inancimiz ve Onlar olmasa bu kadar direnebilirmiyiz olumsuzluklara.
Bence hersey yasanilasi, hüznü kederi; ögretmez mi bize hayatin degerini bilmeyi...
güzeli cirkini göstermez mi; bize hayatin güzelliklerini...
Yanlisi dogrusu ögretmez mi; adaleti teraziyi...
Kaybetmek göstermez mi; geride kalanin yaninda olanin kiymetini...
Bence yasanilasi hayat...
Herseyin sana birsey katmasini sagladigin sürece her günün degerli, her anin dolu ve her an ögrenen ve ögretensin.Yeterki bunun farkinda olasin. Dostlarimiz göstermez mi hayatin tadini tuzunu, sevip sevilmeyi, kadir kiymet bilmeyi. Özlemeyi, beklemeyi ve güvenmeyi.
Su görüste var tabi dost kolay bulunmuyo; aranmiyo da ama sen düsündün mü hic dostuma dostluk edebildimmi diye yeterince deger verebildimmi diye. Ne ekilirse o bicilir...
Hayat iste dedikya egrisi dogrusu hep o dogrularla karsilasmak nasip olur insallah bize, ama önce kendimizi dogrultmak suretiyle, zannetmiyorum ki gercek bi sabir ve sevgi karsiliginda riya kalsin, bazen bizde tahamülsüz mü oluyoruz ne igneyi önce kendimizemi batirsak acaba. Bisey var ki gercek hislerin önünde hic bir sey duramaz "Daglari delen suyun kuvveti degil sürekliligidir" biz vaz gecebiliyorsak bir anda sevgmizden vazgecebiliyorsak dostlugumuzdan, tahammül edemiyorsak bazi seylere demekki sürekli degiliz, demekki gercekten hissetmemisiz sevmemisiz ki o kadar kisa deger bicebilmisiz...
Gözde belki biten ama gönülde asla bitmeyecek dostluklara...
HAyat yasanilasi yasamayi bilene deger verebilene...
« Önceki ::
